کیست گانگلیون(برجستگی‌هایی کیستی است که گاهی بر روی مفاصل و تاندون‌ها ایجاد می‌شود).

کیست گانگلیون(برجستگی‌هایی کیستی است که گاهی بر روی مفاصل و تاندون‌ها ایجاد می‌شود).
کیست گانگلیون چیست و در کدام نواحی بدن بیشتر ظاهر میشود؟ دلیل ایجاد کیست گانگلیون چیست؟ وچه درمانی برای آن در نظر گرفته میشود؟

کیست گانگلیون

تورم یا برآمدگی خوش خیم است که اغلب در اطراف یا روی مفاصل و تاندون های دست یا پا ظاهر می شود.گانگلیون به صورت یک گره یا برآمدگی پوستی ظاهر می شود و اندازه آن در طول زمان می تواند تغییر کند.و یا از بین رود . در بیشتر موارد کیست های گانگلیونی دردناک هستند به خصوص در ابتدای ظاهر شدن آن،اما شدت درد با اندازه گانگلیون ها ارتباطی ندارد.گانگلیون سیستم اسکلتی عضلانی از تجمع مایع تولید شده از کپسول مفصل یا غلاف تاندون تشکیل می شود.

88درصد کیست ها در نزدیکی مچ دست و 11 درصد در نزدیکی مچ پا و پا قرار دارند. این کیست معمول به طور خود به خود و بدون دلیل خاصی ظاهر می شود.هرکسی ممکن است به این کیست دچار شوداما در زنان سه برابر بیشتر از مردان رخ می دهد.بروز کییست با استیوآرتریت ارتباط دارد و بنابر این بیشتر در بیماران مسن رخ می دهدو به طور عمده در بزرگسالان دیده می شود و در کودکان نادر است.

علت کیست گانگلیونی ناشناخته است و گانگلیون ها معمولا علامت کمی دارند،با این وجود،بسته به محل قرار گیری کیست ممکن است بیماران درد سوزشی ،تغییر در اندازه آن،از بین رفتن خودبه خودی آن و اختلال در عملکرد حسی داشته باشند.

برای تشخیص گانگلیون ام آر آی ،سونوگرافی ،رادیوگرافی و معاینه فیزیکی انجام می شود.

معمولا با کاهش فعالیت دست ،ماساژ دادن آن نقطه و استفاده از آتل درد کیست کاهش می یابد.اما در صورتیکه درد کم نشد درمان این کیست آسیپریشن(خارج کردن مایع با سوزن) یا جراحی است.

معمولا بعد از جراحی دامنه حرکتی مفصل کم شده و مفصل خشک می شود و فیزیوتراپی بعد از جراحی برای کاهش ورم کاهش بافت اسکار است.

هدف اصلی فیزیوتراپی بازگرداندن حرکات طبیعی و استفاده طبیعی از دست است. بنابراین باید تحرک کامل همه مفاصل دست را بازگردانیم

حرکات کششی و ماساژ و تمرینات تقویتی نیز برای کاهش بافت اسکار و چسبندگی باید انجام شود.

با درمان تخصصی احتمال بروز مجدد آن کمتر و بهبودی سریع تر اتفاق می افتد.